De kleur van emoties – 29 april 2020

Kleur bekennen, oftewel voor je mening uitkomen. De toekomst ziet er niet rooskleurig uit… Een blauwtje lopen als je afspraakje niet komt opdagen. Iemand op zijn blauwe ogen geloven dat hij waarheid spreekt. Je groen en geel ergeren of het gras dat aan de overkant altijd groener is. Over de rooie gaan of op een roze wolk zitten. Een wit voetje halen. Het wordt hem zwart voor de ogen van onmacht. Allemaal spreekwoorden over kleuren en emoties, je kent er vast wel een paar.

Anna Llenas heeft er een boek over geschreven, maar dan specifiek voor kinderen. Ik zag dit boek voor het eerst tijdens de seminar over rouw en verlies bij kinderen met ASS/ADHD die ik begin dit jaar volgde bij Expertisecentrum Omgaan met Verlies in Heeze. Ik was direct enthousiast over dit verhelderende boek met diverse prachtige pop-up verrassingen en simpele maar tegelijkertijd zoveel zeggende monsterfiguurtjes. En omdat aan de verschillende emoties niet altijd kleuren of woorden kunnen worden gegeven zijn er ook schattige knuffelmonsters verkrijgbaar.

Vandaag kwam het boek met de post en morgen ontvangen we 2 knuffelmonsters, de blauwe die staat voor verdriet en het vrolijke gele exemplaar. De baaldagen van onze jongste heeft me doen besluiten het boek en de knuffels aan te schaffen. Onze sombere kleuter heeft de laatste dagen regelmatig aangegeven dat hij een rotleven heeft en niets leuk vindt. En ineens kan hij in huilen uitbarsten zonder daarna aan te kunnen geven waarom hij verdriet heeft.

Omdat ik de reden van zijn baalbuien niet voor hem wil invullen, maar hem de tijd en ruimte wil geven en wil helpen zijn gevoel onder woorden te brengen, ga ik vanaf morgen met het boek over de kleur van emoties aan de slag.

Met behulp hulp van de mooie afbeeldingen en de twee monsterknuffels hoop ik te bereiken dat zowel onze jongste als ook de oudste (met zijn diverse psychische en lichamelijke beperkingen) hun gevoelens en emoties herkennen en kunnen benoemen. Als ze dat nu onder de knie krijgen, hoeven ze daar op latere leeftijd niet meer zo mee te worstelen.