Inzichten in mijn levenspad door een labyrint wandeling – 1 april 2021

“Een labyrint dat ken je wel toch?”, vraag Carin Wennink. “Ja, natuurlijk ken ik dat. Zo een met meerdere ingangen en hoge muren, meestal van coniferen. Zodat je niet ziet waar je bent. Soms met een fontein erin, leuk voor de waterpret. Zo een zoals op het drielandenpunt in Vaals…” Nou ik kan je inmiddels vertellen, dat is het niet.

Ik ben in het labyrint gaan lopen en Carin stond mij vanaf een afstandje te observeren. Voor mijn gevoel liep ze vlak naast me en dat was erg fijn. Met weinig woorden liet zij me op een veilige manier mijn pad lopen. Eenmaal in het midden van het labyrint voelde ik mezelf euforisch. Het was prachtig om te ervaren dat ik in het midden stond en mezelf één voelde met mijn hart, gevoel en verstand.

Eenmaal weer buiten het labyrint stond ik het nog eens te bekijken. Het labyrint, mijn levenspad met ups en downs, ervaringen, herinneringen, levenslessen. Constaterend dat de ingang en het binnenste ervan eigenlijk heel dicht bij elkaar liggen. Door deze ervaring heeft Carin aan mij een prachtig en waardevol cadeau gegeven, of heb ik dat eigenlijk zelf gedaan?