Wereld Autisme Dag op 2 april 2021

Autisme is ook in ons gezin bekend. En tijdens het onderzoek ernaar bij onze oudste zoon is ons meerdere keren gevraagd waarom we de diagnose wel of niet zouden willen krijgen.

Het antwoord van mij en mijn man was dat we handvatten wilden krijgen. Om met hem om te gaan op een manier die voor iedereen prettig is. We willen hem beter kunnen begrijpen en hem bieden wat hij nodig heeft. Waarom laat hij op bepaalde momenten juist dat gedrag zien? En wat kunnen we voor hem doen om het leven wat prikkelarmer te maken?

Het is voor ons geen negatieve stempel op zijn voorhoofd maar meer een bevestiging van hetgeen we al constateerden. Voor de duidelijkheid, wij zien autisme namelijk niet als een beperking. Maar juist als een uitdaging om in verschillende situaties uit vele mogelijkheden de op dat moment meest geschikte te kiezen. Meer informatie en ervaringen over autisme, loslaten of juist vasthouden, cerebrale parese na een hersenbloeding en het levend verlies in ons gezin heb ik beschreven in mijn boek: Onze zon achter de wolken. Te bestellen op deze website.

Structuur, rust en vooral gezelligheid – 9 november 2020

Sinds een week hebben we een Engelse bulldog, een teefje van enkele maanden oud. Een lang gekoesterde wens van ons is hiermee in vervulling gegaan. Voordat mijn man en ik kinderen hadden hebben we ook honden gehad. Sterker nog, doordat mijn man destijds een hond had is mijn oog op hem gevallen. Eerst werd ik ‘verliefd’ op het dier en zag daarna dat haar baas er ook heel appetijtelijk uitzag.

Nu, ruim 8 jaar later, hebben we opnieuw besloten om een hond te kopen. De kinderen spelen graag met haar en laten haar regelmatig uit. Ze leren voor de hond te zorgen, maar ook om hun gedachten bij hun bezigheid te houden en zich niet te laten afleiden door een heel enthousiaste puppy. Daarbij heeft onze oudste zoon (met o.a. autisme) een Maatje gevonden in het diertje. Het is prachtig om hen samen te zien niksen en toch helemaal op te zien gaan in elkaar.

Mijn werkdagen zien er nu wat anders uit. Nadat de kinderen naar school zijn, ga ik eerst een stuk wandelen met de hond en genietend van de natuur bedenk ik rustig wat de dag voor me in petto heeft. En als ik dan achter mijn laptop beland is de hond maar al te graag bij me in de buurt. Het liefst nog kijkt ze vanaf mijn schoot mee. Of ze ligt vlakbij me op de grond en vandaag zelfs in het gras met de zon op haar snuit. Daarnaast zorgt ze al enthousiast blaffend ervoor dat ik op tijd pauze neem. Het beestje zorgt voor structuur, voor rust, voor luchtigheid en bovenal veel gezelligheid.