Kinderen en angst – 13 april 2020

In de e-learning ‘Ondersteunen van kinderen in het coronatijdperk’ wordt het onderwerp angst bij kinderen uitgebreid behandeld. Angst die stressreacties kunnen oproepen die vaak lichamelijk of in het gedrag uiting vinden. Dat kan ertoe leiden dat kinderen slecht (in)slapen, waakzaam en alert blijven en bij het minste of geringste overstuur raken, boos worden of huilen.

Dat zie ik terug in onze jongste van ruim 5 jaar. De laatste tijd heeft hij hele verhalen voor het slapen gaan en als ik na een kus en knuffel zijn kamer verlaat, staan soms de tranen in zijn ogen. Hij is wat prikkelbaar, is sneller emotioneel maar kan dan vervolgens niet uitleggen waarom hij verdriet heeft. Soms moet hij gewoon huilen en dat mag, dan blijven we even bij hem.

En gisteren was de schrik op zijn gezicht ineens duidelijk zichtbaar toen papa vanaf het garagedak zijn voeten op de bovenste sport van een trap probeerde te zetten. “Papa, dat gaat niet goed!”, riep meneertje en met zijn handen voor zijn ogen wachtte hij achterin de tuin tot papa heelhuids beneden stond. Hij rende naar zijn grote voorbeeld toe met tranen over zijn wangen. “Maar papa, je mag niet vallen, je mag niet weg hoor!” Een dikke knuffel van papa maakte gelukkig veel goed, net als de uitleg dat papa altijd goed uitkijkt wat hij doet en niet zomaar ineens zal verdwijnen.